Fartuszek kuchenny

 Fartuszek kuchenny czyli po trochu wyciągane z lochu ;)

Dzień za dniem ucieka mi w takim tempie, że nie nadążam przesuwać okienka na kalendarzu. Ledwo wstanę a już za oknem ściemnia się... Haftuję ilustracje Beatrix Potter, kończę szyć dwie bliźniacze serwetki - podkładki. Planuję - projektuję patchworkowe zagłówki na fotele w jesiennych kolorach, które bardzo lubię. Do tego wszystkiego piekę, gotuję, likwiduję - przekształcam ogród i za nic zrozumieć nie mogę, że są ludzie, którzy pytają się mnie - czy ja się czasem na tej wsi nie nudzę?! Nie nudzę się, wręcz przeciwnie doba jest zbyt krótka. Ba! Nawet zaryzykowałabym stwierdzenie, że im jestem starsza tym doba jest krótsza ;)

Minutnik w kuchni pipczy, więc kończę ten post w pośpiechu. Dziś jak w tytule fartuszek uszyty jakiś czas temu. Główną jego atrakcją jest haft, imbryk w odcieniach niebieskości. 

Kwiaty z materiału

 Kwiaty z materiału czyli ciąg dalszy po trochu wyciągane z lochu :)

Z resztek, które pozostały po poprzednich resztkach powstały tulipany. Jedne w pąkach, inne już rozwinięte. Łodyga to plastikowa rurka - słomka. Liść jest wypełniony cienką gąbką a kwiat kulką silikonową.

Poduszki z haftem

 Poduszki z haftem czyli słowo się rzekło kobyłka u płota :)

Dzisiejsze podusie są kontynuacją kolorystyczną poprzednich postów. Jak widać pracuję zrywami, fazami i obsesjami kolorystycznymi, dlatego proszę się przygotować, że w tych kolorkach coś jeszcze będzie. 

Te poszewki powstały jak zwykle czyli najpierw zachwyciłam się haftem a po wyszyciu, poczęłam główkować cóż z tym fantem począć. Jak widać oryginalnością nie błysnęłam, padło na poszewki na jaski. Jednak schemat haftu był jeden a mnie zamarzyło się, żeby kurki na podusiach były zwrócone dzióbkami do siebie. Jak nic potrzebne było odbicie lustrzane. Domyślałam się, że pewnikiem gdzieś tam w przepastnych czeluściach komputera, jest jakiś program, który ma jakiś pstryczek elektryczek, który odwali robotę w trymiga. Jednak pomiędzy wiedzieć a zrobić istnieje ocean trudu, wysiłku tudzież rytmicznie nas dopadającego zniechęcenia, ale co tam zasiadłam przed komputerem i zagryzając pąsowe usteczka, dopięłam swego. Kurce odbitej w lustereczku zmieniłam kolorki i gotowe! No nie, trzeba było jeszcze wyszyć czyli wyhafcic. Kolorystyka haftu i zasób tkanin ograniczał moją wyobraźnię, co być może wyszło na dobre poszewkom.  

Tył poduszki jest jednolity.   Zapinane są na zamek, suwak lub ekler, do wyboru do koloru. I to by było na tyle w temacie poduszek, ale resztki tkanin jeszcze pozostały, więc obsesja pod tytułem - "coby nic się nie zmarnowało" uporczywie w mojej głowie działała. I dlatego czuwajcie, bo nie znacie dnia ani godziny, kiedy nadejdzie następny post w tej samej tonacji kolorystycznej ;)

Poszewka na jasiek

Poszewka z szachownicą czyli po trochu wyciągane z lochu 

Haftuję bo lubię i przyznam się, że decyzje o wyszyciu tego czy tamtego wzoru zapadają całkowicie emocjonalnie, bez absolutnie nawet krzty pragmatyzmu. Tak też było przy hafcikach z kurkami. Najpierw wyszyłam a potem zastanawiałam się co z nimi zrobić. Trzy użyłam jako centrum log cabin w makatkach a pozostałe dwa wkomponowałam w poszewkę na jasiek.

Pragnienia czyli mówisz masz!

Zosieńka zamyślała się ostatnio coraz częściej. Bujała myślami Bóg jeden wie gdzie. przez co niestety jej najbliższe otoczenie było narażone na przeróżne niespodzianki. Zwierzyna była zadowolona z tego stanu rzeczy, bowiem Zosieńka nie będąc pewna czy jej pupile otrzymały przydziałowe posiłki, bez zastanowienia serwowała repetę. Ślubny bywał trochę mniej zadowolony, a brak zadowolenia miał źródło w poczuciu smaku, które namolnie domagało się potraw doprawionych akurat i w sam raz. Niestety ostatnio jadał posiłki niedosolone, bądź przesolone, ten pierwszy przypadek dawał się dość łatwo skorygować, ten drugi był niestety trudny do przełknięcia, w przenośni jako i dosłownie. Toteż po kolejnym źle doprawionym posiłku, spojrzał swej połowicy głęboko w oczy i zażądał by teraz, zaraz i natychmiast powiedziała czego pragnie a on spełni Zosieńkowe pragnienie, mając głęboko w sercu nadzieję na normalnie doprawione posiłki. Zosieńka westchnęła i ponownie się zamyśliła... cóż mogła powiedzieć, przecież Ślubny granic nie uszczelni, kryzysu migracyjnego nie zakończy, Targowicy nie uprzątnie, jednym słowem świata nie naprawi. Już, już z Zosieńkowej piersi miało się wyrwać kolejne westchnięcie, gdy na usta wepchły się jej słowa mistrza pióra hr. Fredry i na jednym oddechu spłynęły:
- Jeśli nie chcesz mojej zguby, krokodyla kup mi Luby!

Jakież było zdziwienie Zosieńki gdy jakiś czas potem otrzymała to co chciała. Mały pluszak przysłonił problemy świata, bowiem kryło się za nim wielkie serce... no i oczywiście przemożne pragnienie spożywania normalnie doprawionych posiłków ;)))

A tak oto na co dzień wykorzystywane są "światowe poduszki" :))

Poduszki czyli wielki świat na prowincji

Zosieńka z zadowoleniem przeczytała komentarze, jednak pochłonięta wiosennymi porządkami nie miała czasu by indywidualnie na nie odpowiedzieć. Porządki bardzo szybko przekształciły się w grzebanie po wszystkich zakamarkach w poszukiwaniu czegoś co można przerobić na coś innego a dokładniej na fartuszek pasujący do kuchni, która w związku z wiosenną przemianą nie jest już gwiazdkowoczerwona tylko granatowoniebieskożółta. Fartuszek na razie pozostaje w sferze marzeń i planów, za to z licznych resztek nabytych kiedyśtam u krawcowej, powstały poduszki. Poduszki pachną wielkim światem a konkretnie Paryżem! Czujecie jak to brzmi?! PARYŻ! Wszystkie te montmartry, ajfle i takie tam inne... wszak ponoć w Paryżu perfumy z helikoptera rozpylają ;))) Ot wielki świat, nie to co Zosieńkowa prowincja w której jedynym aromatem darmowo rozpylanym jest zapach gnojówki, którą akurat sąsiad użyźnia pole ;)) Na zewnątrz swojskie zapachy a wewnątrz ... wielki świat ;)))

Tkaniny było jak na lekarstwo, więc Zosieńka poratowała się kremowym materiałem, który ozdobiła amatorsko wykonanym transferem ;))