Znalezione w internecie... ;)
3 prawdy o mężczyznach
Prawda nr 1
Mężczyzna rozwija się do 3 roku życia. Potem tylko rośnie...
Prawda nr 2
Mężczyzna jest jak telefon: albo zajęty, albo pomyłka, albo poza zasięgiem...
Prawda nr 3
Wszyscy mężczyźni są tacy sami.
Jest jednak coś co ich odróżnia od siebie!
... tablice rejestracyjne ich samochodów...
Demoty.org.
Poczytałam opinie o firmie sprzedającej wybrane przeze mnie łóżko i straciłam ochotę na zakup. Spanie na podłodze zbliża się wielkimi krokami, chyba że Ślubny sam zmontuje ramę łóżka. Nadal wisi nade mną wybór materaca i zaczynam rozumieć Damoklesa ;) Ze zgrozą zauważam, że z wiekiem podjęcie jakiejkolwiek decyzji staje się coraz trudniejsze. Kiedyś zakupy wiązały się z przyjemnością a teraz stają się przykrym obowiązkiem.
... znalezione w internetach ;)
Każdemu zdarza się przelać roślinę. Czasem kupujemy egzemplarz, który w sklepie ktoś zbyt obficie potraktował wodą. Najczestsza porada w rej sytuacji to przesadzić roślinę, ale nie zawsze mamy taką możliwość. Nie mamy ziemi, czasu , umiejętności a czasem chęci. W takiej sytuacji możemy wyjąć roślinę z doniczki i owinąć ją papierowym ręcznikiem lub papierem toaletowym. Papier jako chlonny materiał, wyciągnie sporo wilgoci z bryły ziemi, w której tkwią korzenie. Wilgotny ręcznik odwijamy i jeśli nadal jest taka potrzeba zawijamy w następny suchy. Proces powtarzamy aż kolejny ręcznik przestanie nasiąkać wilgocią. Jeśli bryła nadal jest wilgotna , roślinę można zostawić na 24-48 godzin bez doniczki. Szybciej przeschnie a korzenie będą miały dostęp do powietrza.
J-23 nadal nadaje ;))
Myślałam, że będzie dużo ciężej zamieszczać posty dzień po dniu, ale okazuje się, że dla chcącego nic trudnego. Może mieli rację nasi przodkowie, że diabeł się w lenistwie lubuje? Jak czlowiek zaciśnie zęby to znajdzie chwilę, wszak nie zawsze muszę zamieszczać długaśny elaborat ;) , ale szalenie chętnie dzielę się z Wami moimi przemyśleniami, zagwozdkami, wzlotami i upadkami.
Dziś odkryliśmy, że nasze łóżko dogorywa. Jak nic trzeba będzie kupić nowe, choć nie za bardzo posiadam fundusze na to. Spędziłam szmat czasu w internetach poszukując jak najbardziej ekonomicznej wersji legowiska. Wyszlo na to, że najtaniej byłoby rzucić koce na kartony, ale nie wiem jak bym rano wstała ;)) Toteż z tej wersji zrezygnowaliśmy. Metalowe łóżko ze stelażem w przyjaznej dla nas cenie znalazłam, ale totalnie poległam w dziedzinie materacy. Srednio twardy, średnio miękki... piankowy... sprężynowy... lateksowy...? Macie jakieś doświadczenia w tej dziedzinie? Pomocy! :) Doradźcie!
Dziś najłatwiejszy deser na świecie. Prosty i szybki w przygotowaniu :)
Zaczynamy od tego, że informujemy rodzinę, iż opuszczamy pielesze domowe w celu uczynienia zakupów spożywczych. Rzucamy coś od niechcenia o zdrowym odżywianiu , szpinaku, selerze i pozostawiając domowników w trwodze, trzaskamy drzwiami na wyjściu. Następnie udajemy się do marketu, gdzie przechodzimy beznamiętnie obok warzywek, wzruszamy ramionami mijając regały ze zdrową żywnością, zmierzając konsekwentnie w kierunku półek z budyniami, kisielami i ... kremami w proszku. Tu nie namyślając się długo wrzucamy do koszyka krem do karpatki bez gotowania! Wszak ma być szybko. Zmierzając do kasy dokładamy ciasto francuskie i łapiemy w locie mleko 3,2 % oraz cukier puder. Zaopatrzone w niezbędne składniki powracamy na łono strwożonej rodziny. Zamykamy się w kuchni i włączamy piekarnik 175 °C góra +dół. Mleko wstawiamy do lodówki. Ciasto rozwijamy z rulonu i kroimy w kwadraty. Układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia załączonym do ciasta francuskiego. Wstawiamy do piekarnika na ok. 15-20 minut i mamy czas by zajrzeć na ulubione blogi. Dobijającą się do kuchni rodzinę mrozimy wzrokiem i kontynujemy przeglądanie blogowiska. Wyjmujemy upieczone na złoto ciasto i odstawiamy do wystygnięcia. Parzymy herbatkę i sięgamy po ulubioną książkę, tudzież robótkę. Kiedy napięcie w członkach rodziny sięga zenitu, udajemy się nazad do kuchni. Kwadraty ciasta dzielimy na pół (równolegle do blatu ;)) . Do miski wlewamy 400 ml mleka 3,2% i używając robota kuchennego, ubijamy pyszny kremik w ciągu trzech minut. Następnie wyrzucamy z kuchni domowników, próbujących ukradkiem uszczknąć coś z miski. Wypychając ich z kuchni perorujemy głośno i dobitnie o ich nagannym i niekulturalnym zachowaniu. Kiedy zostaniemy już same za zamkniętymi drzwiami ( jakie to ważne by kuchnię można było zamknąć! ), nakładamy krem na ciastka i przykrywamy je górnymi częściami. Nastepnie bierzemy miskę po kremie i w ciszy, i spokoju dokladnie ją wylizujemy, pomagając sobie w tym palcami. Zaspokoiwszy pierwszy głód, posypujemy ciacha cukrem pudrem i wstawiamy do lodówki. Zaś rodzince patrzącej na nas wygłodniałym wzrokiem, ze spokojem oświadczamy, że deser jest na jutro :)
* Ja osobiście używam kremu do karpatki Delecta, ale co kto lubi ;)
